کد خبر: 9609 سه شنبه ۲۸ فروردين ۱۳۹۷- ساعت ۸:۱۲

مادری کردن، نیاز به داشتن دانش مادری دارد / مادران با لوازم روانی و تربیتی مادری آشنا شوند

به گزارش نسیم شیراز، یکی از وظایف مهم مادران، تربیت جنسی فرزندان است. تربیت جنسی عبارت است از فراهم آوردن زمینه رشد متناسب غريزه جنسی توام با پیشگیری از انحرافات و لغزش های مربوط به آن، کودکان باید به گونه ای تربیت شوند که رفتارهای آن ها در مسیر بزرگسالی با جنس آن ها جور باشد. رشد جنسی کودکان باید با در نظر گرفتن شرایط دینی و ارزش های اخلاقی صورت پذیرد در مسئله رشد جنسی توجه به چند نکته برای مادران لازم است:

حساسیت جنسی از همان ابتدای تولد در دختر و پسر وجود دارد، یعنی از جهت لمس و نگاه، کودک در معرض لذت بری است، از این رو پوشش مادر حتی قبل از بلوغ مهم است و نباید حساسیت جنسی کودک را تحریک کند تا بلوغ زودرس اتفاق افتد. پسرانی که مادران خود را در پوشش نیمه عریان و نامناسب می بینند در معرض انحرافات جنسی قرار می گیرند.

مادری که با نامحرم بگوبخند دارد و راحت است. فرزندانی راحت با نامحرم تربیت خواهد کرد خصوصا جهت گیری های درست ارتباطی دختر را با مشکل روبرو خواهد ساخت.

 اگر دختر خواستار استفاده از لوازم آرایشی مادر در سن کودکی است، مادر نباید این وسایل را به او بدهد اگر کودک اصرار کرد برای او لوازم آرایشی اسباب بازی تهیه کنند، اگر بهانه گرفت که اینها واقعی نیست، بگویید مگر سایر اسباب بازی های تو مثل يخچال، گاز، جاروبرقی و... واقعی است که این واقعی باشد؟! این برای مامان هاست و دخترها نمی توانند استفاده کنند اگر گفت که پس چرا دختر همسایه استفاده می کند؟ بگویید هر خانه ای قوانین خاص خود را دارد .

 برخی پسران رفتارهایی دخترانه نشان می دهند. یک دليل مهم آن می تواند نقش پذیری پسر از رفتارهای مادر به جای رفتارهای پدر باشد. این اختلال در هویت جنسیتی در بزرگسالی مشکلات مختلفی را برای پسران در تعامل با همسالان خود و نیز در زندگی با همسرشان به وجود خواهد آورد. در این فرزندان لازم است رابطه پدر با پسر تقویت شود تا الگوگیری از پدر بیش از مادر باشد.

مادری کردن، نیاز به داشتن دانش مادری دارد و نیاز است تا با لوازم روانی و تربیتی مادری آشنا شد. در ذیل به برخی از مسائلی که در راستای ایفای هرچه بهتر نقش مادری است اشاره می کنیم.

یکی از اولین نیازهای روانی کودک در ابتدای تولد احساس نیاز به امنیت است، امنیتی که هیچ کسی جز مادر نمی تواند آن را به او هدیه دهد چرا که صدای ضربان قلب مادر و دمای بدن او تنها حس آشنایی است که کودک در این دنیا می شناسد و اگر از احساس ایمنی کردن در کنار مادر محروم شود اولین حس روانی یعنی اعتماد به محیط را نخواهد آموخت و درنتیجه بستر ناامیدی در زندگی بزرگسالی اوشکل خواهد گرفت.

مادر آینه اخلاق است. کودکان نمی توانند عفو و بخشش را بیاموزند اگر کسی نباشد که آن ها را ببخشد ،نمی توانند به حریم دیگران احترام بگذارند اگر مادرانشان به حریم آنها احترام نگذارند، شیوه های همکاری را یاد نمی گیرند اگر که کسی به آنها کارهای مشارکتی را یاد نداده باشد، احترام به قانون را نمی آموزند اگر کسی احترام به قانون گذاشتن را به آنها نیاموخته باشد ،و مادر بهترین فرد و برترین معلم این آموزش های اخلاقی است. مادرانی که فرزندان خود را به دلیل اشتباهاتشان با سرزنش هایی مکرر تحقیر نمی کنند، مادرانی که در هنگام ورود به اتاق فرزند حتی در همان سنین کودکی در می زنند و در خلوت و حضور دیگران به آنها احترام می گذارند و گاه در نظر می گیرند که فرزندشان یک غریبه است تا حد و مرز احترام را بیشتر حفظ کنند، مادرانی که حتی از فرصت جمع کردن اسباب بازی ها به صورت مشترک برای بالا دادن همکاری با فرزندشان استفاده می کنند مادرانی که دقت دارند حقوق همسایه ها را حفظ کنند و همین زوال را به فرزندان خود آموزش می دهند مادرانی هستند که اخلاق عملی را به فرزندانشان می آموزند .

گفتنی است که مادران، در تربیت عقلانی فرزندان خود نیز نقشی بسزا دارند پرسش و پاسخ، طرح مسابقات همراه با تشویق، تفریح و گردش و بازدید از باغ و بوستان و گل ها و شکوفه های رنگارنگ و توجه دادن فرزندان به آفریدگار جهان از روش های موثر در پرورش عقل و اندیشه کودکان است.

*برگرفته از صحبتهای خانم دکتر  فریبا علاسوند*

کلیه حقوق این سایت متعلق به پایگاه فرهنگی و اجتماعی نسیم شیراز می باشد